Route 66

Ondertussen zijn we in Las Vegas. Wat plopsaland is voor de kleinsten, is Las Vegas voor de volwassenen. Midden in de woestijn draait hier een biljoenen business 24 op 7. We logeren in Hotel Luxor, op de 11e verdieping. Het hotel is een piramide, wanneer je de lift neemt gaat die dan ook scheef. We hebben onze eigen jacuzzi in de kamer, als we iets doen, doen we het goed..

In de Grand Canyon kwamen we West-vlamingen tegen en die vertelden ons dat Vegas eigenlijk niks veel voorstelde. Als je inderdaad midden op de dag door de straten loopt is hier inderdaad geen luis te beleven. Vegas leeft s’nachts en dan komt de stad op toerental, in de casino’s gaat sommigen hun tafel of slotmachine opzoeken, anderen kiezen dan weer voor de Coyote Ugly Bar (Miauwkes), en nog anderen placeren zich om een hapje te eten…

Maar natuurlijk zijn we hier om te pokeren. Na een plons in één van de talloze zwembaden heb ik een tafel Poker Texas Hold’Em vervoegd. Buy-in : $30, no rebuy. In een multicultureel gezelschap was het wat zoeken hoe sterk de tegenstand was.
In het begin veel gefolded, dan paar keer meegeweest, en dan was het zover, two Aces, yeah baby! Iedereen folde behalve een bejaarde Japanner waarvan zijn Engels tot de kleuterklas behoorde. Toen de Flop op tafel kwam, kon het raisen beginnen: 2, 4, Jack. Met mijn Aces zat ik dus meer dan goed. Ook de Turn kwam op tafel, een 6. Bijna feest dus. Toen de River op tafel kwam, wist ik het, nog een Ace! Laat de dollars meer komen. All in. Onze jap ging mee. En toen het beslissende moment, wat toverde meneer op tafel, juist ja, een straight. Toch 55 minuten plezier beleeft.